can nedense böyle zamanlarda çok hırçın oluyor. gezmek, açık hava ona iyi gelmiyor:( söz dinlemiyor, yemek yemiyor, sürekli bir mutsuzluk ve "istemiyom" havası içinde oluyor . her ikimizin sabrını sonuna kadar zorluyor. hatta her gezi sonrası onu uzun süre biryere götürmemeye karar veriyoruz. ama tabii ki uygulayamıyoruz.
ilk karede kekliklerin peşinde koştururken görülüyor beyimiz. ama aslında bundan sonrası çok daha ilginçti . keklikler kaçarken fikir değiştirip can'ı kovalamaya başladılar. benim bücürün ödü koptu. ters döndü ve kaçmaya başladı. bu arada hafif bir yokuş aşağı tepeydi bulunduğu yer. koşarken düştü ve aşağıya kadar yuvarlandı. her yer çimen olunca ona birşey olmadı ama biz gülmekten yerlere yattık:)) o görüntüleri maalesef kaydedemedik :)






4 yorum:
cocuklarin en mutlu oldugu yerdir park.her gun goturmeli .hava musait oldukca,
sevgiler.
ferhan.. götürmeyi ben de seviyorum ama dönelim dediğimdeki kiyameti düşündükçe geri vazgeçiyorum.
Bizde ceza sistemi çalışıyor, eğer el tutulmazsa ya da dönmemek için ağlanırsa ertesi gün sokağa çıkmak yasak. şİmdilik işliyor bakalım ne zamana kadar.
Bu arada bizde buraya gideriz hep. Geçen gittiğimizde kuş kıyafeti giymiş bir maskot vardı hala var mı? Bora o varsa ben gelmem diyor da.
boranın annesi.. yuvaya gidene kadar aslında can cok uyumluydu ve cezaya hicbir zaman gerek duymadık. ceza sistemini bilmiyor. bundan sonra da uyguayamuyoruz :(( cünkü ciddiye almıyor maalesef.
biz gittiğimizde öyle bir maskot yoktu. ya da bücür ile uğraşmaktan pek görecek halimiz olmadı:(
Yorum Gönder