geçen pazar günü ilk defa ana-oğul tiyatroya gittik. daha önceki sinema tecrübelerimize benzeyecek diye korktum, ama boşa çıktı. başta herşeye olduğu gibi istemiyorum diye itiraz etse de , severek ve her cümleye müdahele ederek izledi:) üstelik kendi gibi çılgın bir de abi buldu. yuvada iken nerdeyse 10 günde bir gidiyorlardı. öğretmeni onun hep en ilgili çocuklardan biri olduğunu söylerdi. sinemaya her gidişimiz fiyasko ile sonuçlandığından dolayı pek inanamıyordum. bundan sonra sinema yerine bol bol tiyatroya gideceğiz.
bu arada oyun da şu . gerçi bildiğimiz hansel ve gretelden biraz farklıydı ve bana göre biraz da fazla yavaştı. ama çocuklar eğlendi. hele ki benim oğluş herşeye burnunu soktu :))
bunlar son bebek ifadelerimiz:) hele ki popi popi kağıdına bayılıyorum... aslında geçen seneden bu yana kelimelerimiz tane tane , cümlelerimiz de oldukça düzgün. hatta bizim bile normalde kullanmadığımız kelimeleri öyle ustalıkla kullanıyor ki, şaşıp kalıyoruz.
popi popi kağıdı diyen bu bebek ise yukarda kendi başına UFO yapmış:)))))
kağıdın altında da aynı şekilde yuvarlak tabak koymuş içine de uzaylı ve
silahını da eklemeyi unutmamış !! akıllı bebeğim benim :)