dinlenmek mi.. yorulmak mı..

gerçekten şu  haftasonlarında dinleniyor muyuz, yoksa daha da mı yoruluyoruz.
henüz tam anlayamadım. 

allaha şükür yeşilin, ağaçın , parkın bol olduğu bir semtte oturuyoruz, yürüme
mesafesinde denize yakınız. ama yine de bu güzelliklerden gerçekten yararlanamıyoruz.
haftasonları istanbulun her noktası çünkü cehenneme dönüyor. arabayla çıksan
trafiğe takılıyorsun, gittiğin yerde park yeri bulamıyorsun, bulduğun yere de okkalı
bir para veriyorsun. sabahın köründe yollara dökülsen bunun anlamı da dinlenmek
olmuyor. arabasız gidiyorsun, minik beyimiz herşeye mızmızlanıyor. şehzade ya..
ayakta bir yerlere gitmek istemiyor..yakın mesafe de gitsek bu inatı beni deli
ediyor. herseyi bi yana bıraktık ve gidiceğimiz yere ulaştık diyelim, bakıyorum ki
her yer çöp içinde .. hele o çekirdek çöplerine illet oluyorum bu şehirde..etrafta
tuhaf insanlar.. hatta bir gün bi tanesi Can 'ı  sahildeki bir çay bahçesinde
uyarmıştı. köpük makinasından çıkan köpükler yemeğe uçuşuyormuş. adamın
üstüne uçmamı annem engellemişti. be adam o zaman açık hava işin ne. ininden
hiç çıkma. 

bana kalsa ben evden hiç çıkmayacağım da, sonucu bi önceki postta
dönüşüyor.  monotonluğa.. kendimi bir yana bırakıp onun en sağlıklı
şekilde eğlenmesini istiyorum.. ama bu gittikçe zorlaşıyor.. sizler ne yapıyorsunuz ?

monoton hayat..

işte şu sıralar hayatımızı bundan daha iyi birşey anlatamazdı..
kendince günlük plan yapmış.. anladım ki acilen başka şeyler yapmalıyım..

her daim..

önce doğruyu işaretlemiş..

sonra silmiş ve asıl doğru olanı seçmiş..

her daim kalbimizde.. izindeyiz..

gizemli adaya yolculuk

oğlumu kendime benzettim.. sinema delisi olduk ikimiz de..

ikinci defa animasyon harici bir filme gittik.. ilki Berlin Kaplanı idi..

salonda en çok o eğlendi.. insanlar filme değil de onun kahkalarına

güldüler:)  bu filmden de çok zevk aldı, en önemlisi eve gelir gelmez

benzer konulardaki kitaplarını karıştırdı. filmin konusu Jules Verne'in

bir romanından alınmıştı çünkü.. en çok bayıldığım da seyrederken

sarfettiği inciler oluyor :

filmin bir sahnesinde seneler boyunca adada tek başına yaşayan
yaşlı adam, onu aramak için gelen diğerlerine çok gizemli bir şehri
gösteriyor. kayıp ülke atlantis olduğunu söylüyor..

canın yorumu : aa anne bak.. adam kendine belediye kurmuş..