10 Şubat 2010


bugün okulda yaptığı bu resmi anlatana kadar olayın aslında
ne kadar ciddi olduğunu farketmemiştim.
oysa ona hissettirmediğimi düşünüyordum hep. ama ne
denli hassas olduğunu şimdi çok daha iyi anladım.
yani son 1-2 ayın özeti bu.
problemleri çözmek yerine hep bastırdığımız için bu hale geldik.
artık onlar su altına inmek istemiyorlar. onlar artık çözülemez boyutta.
son noktayı her ikimiz de dile getirmek istemediğimiz
için de sürünüyoruz hala. suçlu olan olmak istemiyoruz çünkü.
ancak eni konu son, işte bu resim gibi olacak.

benim ise tek isteğim oğlumu alıp buralardan gitmek.
bu şehir bana çok ağır geliyor. ne onun bana, ne de benim
ona bir katkım yok. daha sakin ve daha doğal bir yaşam
istiyorum. ama beni çok ürküten iki konu var. birincisi
oğlumun eğitimi , ikincisi ve en aslında en önemlisi işin
maddi boyutu. çalıştığım alan maalesef bu şehirde bile
ölmüşken başka bir şehirde hiç şansım yok. başka
durumları araştırıyorum.izmir , antalya ?
bakalım ne yapabileceğim.

benden durumlar bu.. yani aslında sevgili neşe
durumu çok güzel özetlemiş benim için. etrafımda
şu sıralar sadece soru işaretleri var. başka birşey yok...

13 yorum:

Turkuaz Deniz dedi ki...

Canim...

Hangimizin hayatinda yok ki o soru isaretlerinden, her denizin firtinasi kendi icinde kopuyor inan...
Herkesin bir hikayesi var, seninki benimki uctan kiyidan degdi iste buralarda birbirine.
Nasil yardimci olabilirim/iz, destek olabiliriz onu bulmak gerek.
Sorunlar ne denli buyuk olsa da, habersiz birakma. Ben kendi adima soyleyeyim, burada tanidigim sayisiz dostum var ve ne zaman dussem elimden tutup kaldiran, yarami beremi silen temizleyen bir suru guzel insan var... Inan.

Ben hep buradayim ve lutfen sen de orada ol...

nese

ganfi dedi ki...

gerçektende o gelgitleri hepimiz yaşıyoruz dönem dönem ,ve her ne kadar hissettirmiyoruz desekte o minik yürekler her şeyin farkında...önemli olan en az yarayla atlatmak ..
sen iyi olki herşey iyiye gitsin!!!

böğürtlengözün annesi dedi ki...

Çocuklar bazen 2 kalem çiziğinde onca olan biteni ne güzel anlatıyorlar.
Ganfi söylemiş zaten özetle, malesef ne olursa olsun biz iyi olalımki onlarda iyi olsun. Aslında şu an ne söyleyeceğimide bilmiyorum ama mutlaka bir çıkış var ve birbirimize destek olarak bulucaz çıkışı, lütfen kendine iyi bak...

İlknur dedi ki...

Anneliğin en zor anlarından biri bu sanırım. Hissetirmemeye çalışmak ama derinlerde bir yerlerde hissettiğini bilmek. Diğer arkadaşların söylediği gibi sen iyi olursan o da iyi olacak. Resim bunu kanıtlıyor yanında sen varsın. Bir başka çözüm yoluda durumu anlatmak çocuklar bazen bizden daha olgun oluyorlar kendilerine açıklama yapıldığında.
Zor günleri kolayca atlatmanızı diliyorum.

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

Ne diycemi bilemiyorum canım,
herkes için hayırlısı neyse o olsun.
sen iyi olacaksınki ufaklıkta iyi olacak..

cenebaz dedi ki...

Ne kadar hissettirmemeye çalışılsa da çocuklar her şeyin farkında oluyorlar. Hakkınızda hayırlısı olsun. Kendin ve oğlun için en doğru kararı vereceksin eminim.

uçan talhanın annesi dedi ki...

umarım herşey biran önce güzel şekilde sonuçlanır... ve hep mutlu olacağınız güzel bir yol çizersiniz kendinize.... çocuklar herşeyin farkında oluyorlar. algıları açık... biz ne kadar hissettirmemeye çalışsak da anlıyorlar...
Rabbim kolaylık versin...

ruhdagi dedi ki...

En iyisini bulacağına inanıyorum. Hem kendin, hem oğlun için. Yolun aydınlık olsun, umarım her şey daha güzel olur.

Sevgiler.

özlem dedi ki...

Her şey yoluna girer emin ol canım.
Sen güçlü olacaksın ayakta dimdik durakcaksın bütün formül bu.
Üzme sakın kendini ve oğluşu.
Çocuklar çok hassas çünkü.
Sevgilerimle canım, dertleşmek istersen ben de buralardayım.

Damla dedi ki...

Şimdi ben ne diyorum, sen ne diyorsun diyeceksin ama bu çocuk gerçekten çok güzel resim çiziyor. Ayrıca uzman değilim ama, resim gayet güzel renkli çizilmiş, öyle içi sıkılmış bir çocuğun resmine benzemiyor. Bence içinizi ferah tutmaya çalışın.

papatya dedi ki...

Dilegim hersey bir an once yoluna girsin hepiniz icin..Minigi opuyorum kocaman..
Sabirli ve guclu olun...
Sevgilerimle..

Adsız dedi ki...

selamlar, sayfanizi bir tesadüf sonucu gördüm ve yazinizi okududumda cok sasirdim. ben yurdisida yasayan 25 yasinda 4 yasinda bir prenses annesiyim ve suan sizinle tam ayni durumdayim esimle evliligimizde cok sorunlarimiz var bir türlü üstesinden gelemedigimiz sorunlar. bende gitmek istiyorum ama kücük kizima nasil bakabilirim ve onu babasindan ayirmaya hakkim varmi diye düsünüyorum ama hep huzursuz ve mutsuzlukla yasanan evliligin beraberligin cocuga ne faydasi var? ALLAH cocugumuz ve bizim icin hayirlisi neyse onu yasamayi bize nasip etsin AMiN... Hayat bizi nereye nasil götürürse götürsün siz hep iyi olun kendinize iyi bakin.siz iyi olunki can,inizada iyi bakin öpüyorum sizi.

Turkuaz Deniz dedi ki...

Senden ses cikmiyor... Aklim sende bilesin istedim, iyi misin?