Dopamin : motivasyonumuzu fazlaca etkiler.
Bir şeyi yapma isteğimiz kalmadığında,
enerjimiz azaldığında dopamine ihtiyaç duyarız.
Dopamin düzeyini yükseltmenin en basit yolu hareket etmektir.
(Burada bir parantez açmak gerekir. Çocuklar sürekli hareket eder,
yani onların motivasyonu, enerjileri hep yüksektir.
"allahım bu enerji nerden geliyor?" diye sormuşsunuzdur mutlaka.
enerjinin sırrı dopaminde gizli. imiş !:)
bu bölüm şu an heyecanla okuduğum
Nur Eda Kasap /"Yeni Çağın Çocukları"
adlı kitaptan.. ne kadar doğru değil mi ? ben de hep merak ederdim bunu..
bu durumu en güzel bu haftasonu yaşadık yine. gerçi geçen hafta
5 gün ateşle boğuştuktan sonra aslında bu konuda hiç de
şikayetçi değilim. onu sayıklarken görmektense sürekli koşmasını,
hareket etmesini yeğlerim.
hafta sonu babamız şehir dışında olduğundan dolayı araba bize kalınca
ana oğul attık kendimizi yollara:). cumartesi önce uzuuuun süredir
görmediğim ve maalesef bana çok uzakta oturan bir arkadaşı
ziyarete gittik. çalıştığım dönemden iş arkadaşlığı ile başlayan,
sonra komşuluğa ve ardından da kankalığa kadar giden bir
dostluktu. oğlu elime doğdu ve 12 sene önce etrafımdaki
tek bebek de Kaan olunca onu feci şımartmıştım:) o da bana asıl
teyzesinden daha düşkündü. ancak herkes şehrin
bir ucuna taşınınca ister istemez zamanla koptuk.
o yüzden bu buluşma bana cidden çok iyi geldi.
eski anıları andık, dertleştik, üzüldük, sevindik.
çocukları görünce minik bir şok da yaşadım:)
Kaan omzuma gelmiş, kızı da aynı şekilde.
benim cücenin ise onlardan da aşağı kalır yanı yok.
ilk defa gördüğü insanlar karşısında o kadar olgun ve ciddiydi ki,
şaştım kaldı. hemen abiye sarıldı.sorulanlara güzel güzel cevap verdi.
beni hiç ama hiç üzmedi. onun bu şekilde büyüdüğünü görmek
çok hoşuma gitse de yaşlandığımı daha iyi algılıyorum :(
bu ziyaret bize yetmedi ve oranın ünlü göletini dedolaştık. burayı
en son gördüğümde küçüçük kirli bir göldü. ama şimdi cidden
çok bakımlı bir parka dönüşmüş. içinde bir sürü ördekler, balıklar.
gerçi o civardaki site patlamasına yeter mi bilmiyorum :)
görüldüğü üzere 1,5 saat boyunca hiç durmadan koşturdu ve
dönüş yolunda da uyumadı !
Bir şeyi yapma isteğimiz kalmadığında,
enerjimiz azaldığında dopamine ihtiyaç duyarız.
Dopamin düzeyini yükseltmenin en basit yolu hareket etmektir.
(Burada bir parantez açmak gerekir. Çocuklar sürekli hareket eder,
yani onların motivasyonu, enerjileri hep yüksektir.
"allahım bu enerji nerden geliyor?" diye sormuşsunuzdur mutlaka.
enerjinin sırrı dopaminde gizli. imiş !:)
bu bölüm şu an heyecanla okuduğum
Nur Eda Kasap /"Yeni Çağın Çocukları"
adlı kitaptan.. ne kadar doğru değil mi ? ben de hep merak ederdim bunu..
bu durumu en güzel bu haftasonu yaşadık yine. gerçi geçen hafta
5 gün ateşle boğuştuktan sonra aslında bu konuda hiç de
şikayetçi değilim. onu sayıklarken görmektense sürekli koşmasını,
hareket etmesini yeğlerim.
hafta sonu babamız şehir dışında olduğundan dolayı araba bize kalınca
ana oğul attık kendimizi yollara:). cumartesi önce uzuuuun süredir
görmediğim ve maalesef bana çok uzakta oturan bir arkadaşı
ziyarete gittik. çalıştığım dönemden iş arkadaşlığı ile başlayan,
sonra komşuluğa ve ardından da kankalığa kadar giden bir
dostluktu. oğlu elime doğdu ve 12 sene önce etrafımdaki
tek bebek de Kaan olunca onu feci şımartmıştım:) o da bana asıl
teyzesinden daha düşkündü. ancak herkes şehrin
bir ucuna taşınınca ister istemez zamanla koptuk.
o yüzden bu buluşma bana cidden çok iyi geldi.
eski anıları andık, dertleştik, üzüldük, sevindik.
çocukları görünce minik bir şok da yaşadım:)
Kaan omzuma gelmiş, kızı da aynı şekilde.
benim cücenin ise onlardan da aşağı kalır yanı yok.
ilk defa gördüğü insanlar karşısında o kadar olgun ve ciddiydi ki,
şaştım kaldı. hemen abiye sarıldı.sorulanlara güzel güzel cevap verdi.
beni hiç ama hiç üzmedi. onun bu şekilde büyüdüğünü görmek
çok hoşuma gitse de yaşlandığımı daha iyi algılıyorum :(
bu ziyaret bize yetmedi ve oranın ünlü göletini dedolaştık. burayı
en son gördüğümde küçüçük kirli bir göldü. ama şimdi cidden
çok bakımlı bir parka dönüşmüş. içinde bir sürü ördekler, balıklar.
gerçi o civardaki site patlamasına yeter mi bilmiyorum :)
görüldüğü üzere 1,5 saat boyunca hiç durmadan koşturdu ve
dönüş yolunda da uyumadı !
cumartesi yetmedi, pazar günü de bir arkadaşımı ve oğlunu
da alıp floryaya gittik. yanımızda bisiklet, scooter,top,uçurtma
ve bilimum oyuncağa rağmen ordan burdan topladıkları sopalarla,
taşlarla yine hiç ama hiç oturmadan tam 3 saat koştular.
valla iki anne onları seyrederken yorulduk:)
ama bu güzel görüntüler karşısında insan sadece gülümseyebiliyor değil mi :)
