ayılar ailesi:))

evet aynen böyle dedi sevgili oğluşum. nerden geldi aklına bilmiyorum
ama birden kalkıp odasından ayıcıklarını getirdi. onlar bu sekilde dizdi
ve hangimiz hangisi diye bir de tarif etti..

sizce bu durumda alınmalı mıyım?:)))

işte aynen bu haldeyim !!

gündüz pek tv seyretmem. ancak geçenlerde müge anlı 'nın programına

denk geldim ve orda oturan suratı ifadesiz bir kadın ilgimi çekti,

seyretmeye başladım. keşke seyretmez olaydım !!

allahım nasıl bir insan tam 45 gündür oğlu kayıp olduğu halde bu kadar

duygusuz oturur, nasıl bu denli soğukkanlı yalan söyler,

nasıl tiyatrocudan daha iyi oynar ??

seyrettiğimden bu yana bu kadında bir tuhaflık olduğunu ve

çocuğu birine sattığını düşünmüştüm.

ancak düşündüğümden daha beter, daha kahredici bir durum çıktı ortaya.

kadın fuhuş yaparken oğluna yakalamış, bundan dolayı onu öldüresiye

dövmüş ve evin yakınındaki tarlaya atmış !!!!!!!!!!!

ceset tam 45 gün sonra bulununca çözüldü :( anlayamadğım

konulardan biri de bu işte. evin bu kadar yakınında olmasına

rağmen bulunması NİYE bu kadar uzun sürdü ?

hiç mi arama yapılmadı ?

bulunduğunda tanınmayacak haldeymiş:(

şimdi nasıl çığlık atmaz insan ?? nasıl kahrolmaz ????

moda ?!

çok severim bir yerlerde oturup gelen geçen insanları seyretmeyi..

en favori semtlerim de eminönü ve taksimdir..

burda en uçuk insanları görür ve gülümsersiniz..

ama yukardaki görüntüyü görünce içimden kahkaha atmak

geldi. dayanamadım, resmini çektim.

hava sıcaklığı 34 derece . hatunun ayağında bana göre dünyanın

en aptal botu olan ugg botlarından var. ancak bu da yetmemiş.

içine yünlü ! çorap giymiş. üstündeki elbise ise omuzları açık,

aslında çok hoş bir elbise idi. ama bu botlar ??

not : valla huyum değildir, gelen geçenin resmini çekmek

ama bu cidden çok "hoş" bir görüntüydü. çorapları düşününce

hala kaşınıyorum :))

artık biliyorum :)

Dopamin : motivasyonumuzu fazlaca etkiler.
Bir şeyi yapma isteğimiz kalmadığında,
enerjimiz azaldığında dopamine ihtiyaç duyarız.
Dopamin düzeyini yükseltmenin en basit yolu hareket etmektir.
(Burada bir parantez açmak gerekir. Çocuklar sürekli hareket eder,
yani onların motivasyonu, enerjileri hep yüksektir.
"allahım bu enerji nerden geliyor?" diye sormuşsunuzdur mutlaka.
enerjinin sırrı dopaminde gizli. imiş !:)

bu bölüm şu an heyecanla okuduğum
Nur Eda Kasap /"Yeni Çağın Çocukları"
adlı kitaptan.. ne kadar doğru değil mi ? ben de hep merak ederdim bunu..

bu durumu en güzel bu haftasonu yaşadık yine. gerçi geçen hafta
5 gün ateşle boğuştuktan sonra aslında bu konuda hiç de
şikayetçi değilim. onu sayıklarken görmektense sürekli koşmasını,
hareket etmesini yeğlerim.

hafta sonu babamız şehir dışında olduğundan dolayı araba bize kalınca
ana oğul attık kendimizi yollara:). cumartesi önce uzuuuun süredir
görmediğim ve maalesef bana çok uzakta oturan bir arkadaşı
ziyarete gittik. çalıştığım dönemden iş arkadaşlığı ile başlayan,
sonra komşuluğa ve ardından da kankalığa kadar giden bir
dostluktu. oğlu elime doğdu ve 12 sene önce etrafımdaki
tek bebek de Kaan olunca onu feci şımartmıştım:) o da bana asıl
teyzesinden daha düşkündü. ancak herkes şehrin
bir ucuna taşınınca ister istemez zamanla koptuk.
o yüzden bu buluşma bana cidden çok iyi geldi.
eski anıları andık, dertleştik, üzüldük, sevindik.

çocukları görünce minik bir şok da yaşadım:)
Kaan omzuma gelmiş, kızı da aynı şekilde.
benim cücenin ise onlardan da aşağı kalır yanı yok.
ilk defa gördüğü insanlar karşısında o kadar olgun ve ciddiydi ki,
şaştım kaldı. hemen abiye sarıldı.sorulanlara güzel güzel cevap verdi.
beni hiç ama hiç üzmedi. onun bu şekilde büyüdüğünü görmek
çok hoşuma gitse de yaşlandığımı daha iyi algılıyorum :(

bu ziyaret bize yetmedi ve oranın ünlü göletini dedolaştık. burayı
en son gördüğümde küçüçük kirli bir göldü. ama şimdi cidden
çok bakımlı bir parka dönüşmüş. içinde bir sürü ördekler, balıklar.
gerçi o civardaki site patlamasına yeter mi bilmiyorum :)

görüldüğü üzere 1,5 saat boyunca hiç durmadan koşturdu ve
dönüş yolunda da uyumadı !

cumartesi yetmedi, pazar günü de bir arkadaşımı ve oğlunu
da alıp floryaya gittik. yanımızda bisiklet, scooter,top,uçurtma
ve bilimum oyuncağa rağmen ordan burdan topladıkları sopalarla,
taşlarla yine hiç ama hiç oturmadan tam 3 saat koştular.
valla iki anne onları seyrederken yorulduk:)

ama bu güzel görüntüler karşısında insan sadece gülümseyebiliyor değil mi :)