yeni hayat .. bölüm 2..

hani diyorum ya, hafifliyorum, değişiyorum, yenileniyorum diye..

işte yine öyle bir yenilik diyelim..

çekirdek ailemiz artık iki kişi..

bu karar aylardır çekilen sancıya rağmen kısa sürede verildi..

şimdi de neden bu kadar geciktirdim ki diyorum..

olmayınca olmuyor işte..

olmuyor..

canım oğlum sana : yazılanları okuyup olanları anlamaya başladığında
şunu bilmeni istiyorum.
bu kararı uzatmamın sebebi de seni üzmemekti. ama küçüçük yaşına
rağmen inanılmaz hassasiyetin sayesinde birşeylerin ters gittiğini anladın.
sana asla bu durumun olumsuzluklarını yaşatmayacağıma
söz veriyorum ve seni herkesten, herşeyden çok seviyorum.

10.10.2010

çok çok önemli bir tarihmiş meğer bu ! e ben10 " pestiveli" varmış.

(pestivel = festival:)) hem de istinye elişveriş merkesindeymiş:)

aslında bir iki kötü deneyimden sonra böyle etkinliklerine gitmedik hiç.

ama 10 gün boyunca tv de her görüşünde gelip yalvarmasına dayanamadım.

çok da kalabalık değildi. zaten pek ahım şahım birşey de yoktu. erkenden

sıkılıp boğazda yemeğe tav oldu :))

tam şöyle şevkle ve düzenli olarak yazmaya başladım derken araya

işte aşağıdaki sargılı el girdi..

benim inatçı boncuk okulda koca demir kapıyı açma kapama konusunda

nöbetçi öğrenci ile tartışmış. sonuç: nerdeyse kopan bir başparmak ucu,

çığlıklarla yıkılan bir hastane acili, en az 1 haftalık rapor ve tam okul

yeni başlamışken ve hevesle ders yaparken, okula gitmeyeceğim diyen

bir çocuk. ama yine de şükürler olsun ki bu kadar ucuz atlattı.

valla çocuklarımız allaha emanetler...

yine mi...

96 senesindeki selden 2 dakika arayla kurtulan biri
olarak bugün olanları dehşetle izledim. o gün tam
havalimanı kavşağındaki köprüden aşağı indiğim an
suyun gelişini gördüm. altımdaki yol, yol olmaktan çıkmış
kahverengi bir amazon nehrine dönmüştü resmen.

bugünkü olayda ise eşim kılpayı kurtuldu her sabah
gittiği bu yoldan. aylardır ilk defa bir seyahate çıktığı için..

allah korudu bizi.. sanki..

görüntüler gerçekten de çok feci, gözlerim yaş
içinde izledim. o taraftaki bir çok tekstil firmasını
biliyorum. özellikle de 7 bayanın öldüğü firmayı
çok iyi tanıyorum. çalıştığım dönemde sık sık
ziyaret ettiğim bir firmaydı. o bahçede kapının önünde
insanların göz göre ölmesi ve hiç kimsenin çıkıp
da o kapıyı açmaya çalışmaması korkunç bir durum.

ya o yağma görüntüleri :((((

peki suçlu kim ?

çok basit... istanbullu.. imiş.. sevgili belediye başkanımıza göre...

yaptıkları en güzel şey, başkalarını suçlamak..

nasıl olsa biz milletçe çabuk unutuyoruz...

allah geriye kalanlara yardımcı olsun...

çünkü şu an yine yağmur yağıyor:((((

nasıl yani ??

dün haberlerde bilge köyünden 5 çocuk artık darüşşafaka'da

okuyacak diye bir habere denk geldim..

çocukların traşları yapılmış, okul formaları giydirilmiş,

resmen gösteriye çıkarılmış gibi basın toplantısı yapılıyordu.

tamam, yaptıkları çok güzel, ama bu kadar da gözüne gözüne

haber de yapılmaz ki... o çocukların bu denli gözünde olması

doğru değil bence.. bizim densiz milletimiz her fırsatta onlara

bu olayları hatırlatacaklardır, garip garip sorular soracaklardır. üstelik

bu kadar çok özel lise varken, sadece 5 tanesine mi sahip çıkabildiler ?

peki diğerleri ?



ama en çok da şu cümle beni çoook sinirlendirdi. yetkili kişi dedi ki :

" bu 5 çocuğumuz artık bizim çocuklarımız. onları her şekilde

sahip çıkacağız. ancak ebeveynleri ikna etmek biraz zor oldu.

hatta çocuklar haftasonlarını bu ebeveynlerin yanında geçirdiler.

şu an tüm problemler çöözülmüş oldu."



NASIL YANİ !!! şimdi kendini bilmez bir insan müsveddesi

ebeveyn nasıl kendi çoğunun hakkı olarak gördüğü eğitim hakkını,

başka bir çocuktan esirgemek ister ?? üstelik bu çocuklar

küçüçük yaşlarında bu denli acı yaşadıkları halde, onlara nasıl

köstek olursun ???



böyle zamanlarda insanlığımdan utanıyorum.

allahım bizi, çocuklarımızı doğru ve iyi niyetli insanlarla karşılaştır.

minik dev adam...

bir yabancı şarkıcının ölüm haberi üzerine oturup ağlayacağımı

söyleselerdi saçmalamayın derdim...

ama bugün çok üzüldüm..

sanki çok tanıdık biri gitti..

bizim devirden olan biri, bizlerle birlikte büyüyen biri..

sanki çok yaşlıyım artık..

ölüm bizim için de artık daha yakın gibi..

işte aynen bu haldeyim !!

gündüz pek tv seyretmem. ancak geçenlerde müge anlı 'nın programına

denk geldim ve orda oturan suratı ifadesiz bir kadın ilgimi çekti,

seyretmeye başladım. keşke seyretmez olaydım !!

allahım nasıl bir insan tam 45 gündür oğlu kayıp olduğu halde bu kadar

duygusuz oturur, nasıl bu denli soğukkanlı yalan söyler,

nasıl tiyatrocudan daha iyi oynar ??

seyrettiğimden bu yana bu kadında bir tuhaflık olduğunu ve

çocuğu birine sattığını düşünmüştüm.

ancak düşündüğümden daha beter, daha kahredici bir durum çıktı ortaya.

kadın fuhuş yaparken oğluna yakalamış, bundan dolayı onu öldüresiye

dövmüş ve evin yakınındaki tarlaya atmış !!!!!!!!!!!

ceset tam 45 gün sonra bulununca çözüldü :( anlayamadğım

konulardan biri de bu işte. evin bu kadar yakınında olmasına

rağmen bulunması NİYE bu kadar uzun sürdü ?

hiç mi arama yapılmadı ?

bulunduğunda tanınmayacak haldeymiş:(

şimdi nasıl çığlık atmaz insan ?? nasıl kahrolmaz ????

kahretsinnnn:(((((

yine can yakan bir haber ..

yine yürek acısı...

sabır diliyorum :(

allahım ne olurrrr...

bundan daha kötü olamazz..

şu an kuzenim hastanede komada, ölümle savaşıyor..

trafik denilen canavara yenilmek üzere..

o daha bir ana kuzusu, o daha hayatın başında, 30 bile olmadı daha :(

ne olur allahım.. sana yalvarıyorum.. ne olur daha da kötüsünü yaşamayalım..