başlık bulamadım...

spor aletlerinde en güzel ne yapılır ?

tabii ki çekirdek yenir!!!!!!!

üstelik tüm çöpünü yüzsüzce yere atarak !!!

bu manzara sokağımızdaki parktan . aslında kadının

yüzünü kapamamalıyım. " WANTED" başlığıyla her

yerde ifşa etmeliyim !

şu memlekette en sinir olduğum olay bu, heryere

çöp atılması... her fırsatta insanları uyarmaktan

bıkkınlık geldi. ama hangi birine yetişebilir ki insan ?

oğlum da benim gibi bu konuda manyak oldu :)

biri yere birşey attı mı " anne, bak yere çöp attı" diye

bağıra bağıra söyleniyor, bazen de işe de yarıyor:)

bu sebeplerden dolayı güzelim memleketi

3. dünya ülkesi konumundan ileriye götüremiyoruz.

yazık....

film yıldızı...

olağan uyku öncesi muhabbetlerinden...

can : anne biliyormusun, ben film yıldızı ve kahraman olmak istiyorum.

anne : hani trafik polisi olacaktın.

can : vazgeçtim ..

anne : neden ?

can : film yıldızları ve kahramanlar herşeyi yapabiliyor da ondan anne :)

( ah şu çizgi filmlerin gözü kör olsun :) )

tembel anneden oğluna mektup :)

canım oğlum...

bunları okuma, anlama yaşına geldiğinde neler düşüneceksin bilmiyorum.

ama ilk diyeceğin sanırım şu olacaktır :" anneee, ya ben şunu şunu da

yapmıştım, buraya da gitmiştim, bunu da söylemiştim." :) biliyorum oğluşum,

buraya yazdıklarım yaşadıklarının belki de sadece 4 te biri. ama ne yapayım,

yaz geldi mi, şu korkunç sıcaklar bastırdı mı, ben feci tembel oluyorum.

ama bu haftadan itibaren seni yuvadan alıyorum, seninle dolu dolu güzel

bir yaz planlıyorum. söz veriyorum ( tamammm, vermeye çalışıyorum :))

buraya her detayı da yazmaya çalışacağım.

ha yukardaki mi, semtimizin güzide alışveriş merkezi yarış sonrası

red bull soapbox race' e katılan araçları sergiliyordu.

onları inceledik,yorum yaptık, kimisine bayıldık.

sonra haftasonları aile-cocuk atolyesi olduğunu öğrendik. orda da güzel güzel

parmak kuklaları yaptık ve resim boyadık. beni şaşırtan bir şekilde resminde

hiççç siyah kullanmadın. bu işe çok sevindim. umuyorum geleceğinde siyahlar

olmasın, hayatın hep rengarenk olsun.

seni çok ama çok ama çok seviyorum..

tembel annen :)

gösteri maratonumuz...

eveeeet ilk gösterimizi de devirdik :) üstelik başlıkta da yazdığım gibi
tam bir maratondu. inanılmazı güç ama hangi gösteri 5 buçuk saat sürer??
bizimki sürdü. okulumuzdan genel anlamda çok memnunum, ama bu
olay çok garibime gitti. sadece ben değil, herkes söylendi. bu
durum aslında olayın güzelliğini de biraz gölgeledi. bir süre sonra zaten
büyükanne ve büyükbabalar gitti. kalan diğerlerimiz ise havasızlaktan
öldük. herşeye rağmen muhteşemdi. işte benim bücürüm...


önce hep birlikte koro şeklinde şarkı söylediler..





sonra kırmızı beyaz kostümleri ile ateş böceği şarkısıno söylediler.
poponu nasıl da güzel salladın dediğimde ise cevabı şu olmuştu:
"anne, ben popomu sallamak istemedim. ama göbeğim sallanmayınca
böyle oldu." :)

ali babanın çiftliğindeki en güzel karga kim ?:)

"neden karga oldun?" dedim.

" anne bilmiyor musun. ben siyah rengi çok severim." dedi.

en çılgın korsana ne demeli? :)

ama en güzeli de finaldi. çünkü aşkı ile çıkıp şiir okudu.

ertesi gün ona resimlerini gösterdiğimizde sorduğu soru

doğal olarak da bu oldu :)

"anne zeynep ile olan resimleri görmek istiyorum."




hep okurdum, duyardım. gösterilerde, hele ki bu ilk olacaksa,

anne babaların gözü dolarmış. hatta hep ağlarlarmış. evet benim

de gözüm doldu, feci duygulandım. hatta selpaklarımı bile

hazırlamıştım..ama ağlamadım.

ancak sonda en büyük grup "mezun" olunca dayanamadım:)

iniverdi. aslında ağlama sebebim başkaydı. bizim çocuklarımız

kadar şanslı olamayan çocukları düşündüm. her türlü eziyeti,

tacizi, tecavüzü yaşayan çocukları, doğar doğmaz çöp kutularına

atılanları, küçük yaşta büyük sorumluluk almak zorunda

kalanları, eğitim görmek yerine kardeşlerine bakmak zorunda

kalanları...

dilerim ki çocuklarımız da aslında hayatta çok

şanslı olduklarının bilincine varırlar ve bunu

çok iyi kullanırlar.

dibin notu : birşey daha anladım. eğitimimiz, kültürümüz,

konumumuz ne olursa olsun bedava olan birşey karşısında

biz türkler SAPITIYORUZ. aralarda verilen topkekler

5er 10ar adet şeklinde hemen çantalara dolduruldu.

benim gibi sonra gidenlere elbette birşey kalmamıştı.

2. arada hatıra olarak dağıtılan ufak metal tepsiler ve üstündeki

kuru pasta ise kapışıldı !! önümdeki hatunun tam 5 tanesini

çantasına doldurduğunu görünce dayanamayıp söylendim. ve

hatun ne yaptı biliyor musunuz? gidip bir yerlerden bir tane

bulup bana getirdi. ama çantasından çıkarıp da vermedi!

ben de kızıp yanımdaki kadına verdim. allah aşkına hangimizin

bu 3 kuruşluk şeylere ihtiyacı var ??? üstelik her yere

çöp poşeti olduğu halde çöpler yere atıldı ! oysa daha gösterinin

içinde çocukları bunun skeçini oynamışlardı.

korkuyorum .. bu insanların yetiştirdiği çocuklardan korkuyorum.

ve onlar adına üzlüyorum.