bu konuyu geçen gün sevgili tibetin annesi nde okuyunca bir süre önceNTV de seyrettiğim bir belgesel geldi aklıma. bizim evde nerdeyse hiç
kızartma yapılmadığından aslında üstüme alınmamıştım. ancak firma
sahibinin anlattıkları çok anlamlıydı :
" biz türkler maalesef bu konuda çok tembeliz. atık yağı bir kavanoza
dökmek yerine lavaboya dökmek kolaylarına geliyor. ya da içine bazı
kimyasallar döküp yeniden kullanıyor. maalesef yeterince toplayama-
dığımızdan dolayı kapasitenin 10da biri ile çalışıyoruz. hatta yağı
almaya gittiğimiz bazı lokanta sahipleri tarafından kovalandığımız
bile oluyor."
ayaklarına ladar gelip alt tarafı atık olan bir ürünü almak istiyorlar
ve insanların gördüğü muameleye bak :( maalesef geri dönüşüm
konusunda çok gerideyiz ve güzelim memleketimizi çok kirletiyoruz.
bu konuda oğlumu şimdiden işlemeye çalışıyorum. bunun için
şu kitabı aldım. isimleri can ile değiştirince gerçekten de çok
ilgisini çekti ve hoşuna gitti.)
hatta ilk meyvesini de verdi :)
can : aa anladım. hani biz tuvalet kağıdının içindeki kartonları
boyuyoruz ya .onu yeniden kullanıyoruz di mi anne ?
anne : :)
