uzun süredir gitmeye hedeflediğim yerlerden biriydi istanbul oyuncak müzesi ..
ancak hiç de istediğim gibi gezip eğlenemedim. çünkü benim cüce
uykusunu alamadan uyandırıldığı için her zamanki korkunç
huysuzluklarını gösterdi. sabah çok erken uyandığından arabada
uyuyakaldı. hatta biraz daha uyuması için bir süre de etrafta dolandık.
ancak pek işe yaramadı. daha kapıdan içeri girer girmez dükkandaki
ıvır zıvırlara daldı. onu ikna edip birinci katı dolaşmaya çalıştık.
ancak adam jet hızıyla şöyle bir etrafa bakıp odalara girip çıkmaya başladı.
vitrinleri izlemesi için onu heveslendirmeyi denediysedek pek başarılı olamadık:(
onun en çok hoşuna giden katlar arasında dolaşmak oldu :)
biraz ilgi gösterdiği sadece uzay oyuncaklarının olduğu
bölümdü..oysa o kadar emek, zaman ve para harcanmış b
u olayı içime sine sine gezmek isterdim. eski teneke oyuncaklarını,
mutfakları, küçük ev aletlerini, porselen bebekleri, el yapımı
tahta oyuncakları daha detaylı incelemek isterdim. her oyuncak
konulara göre gruplandırılmış, ferah ve ışıl ışıl bir ortamda sergileniyor.
özellikle de eski ahşap bir binada sergilenmesi olaya daha da
güzel bir hava katıyor. arka kış bahçesinde de çok hoş bir cafesi var.
bildiğim kadarıyla küçükler için de kukla yapımı ile ilgili kursları da var.
ancak can beyin huysuzluğu had safhaya ulaştığı için maalesef
bunları da inceleme fırsatı bulamadım.
aslında bu müze çocuklar için değil,
bizim gibi hala çocuk gibi olan büyükler için :))
sonuç olarak orda sergilenen oyuncaklar bizim ve
bizden önceki zamanenin oyuncakları.
şimdiki neslin pek de ilgisini çekmiyorlar maalesef.
onların spidermanı, süngerbobu var.
biz gezerken mesela can'dan biraz daha büyük olan bir çocuk daha vardı.
ama anne babası ondan daha çok ilgi göstererek dolaşıyordu:)
hatta 30 yaşlarında bir erkek çocuk da annesiyle müze geziyordu :))
bu demektir ki zamanı beklenecek ve bu müzeye de 2. kez gidilecek.
en çok da şunları görünce çook duygulandım.. işte feci yaşlandığımızın
göstergesi:( ilkokuldaki kitaplarımız müzelik olmuş :)))
